Μουσικά όργανα

Η κλασική Ινδική μουσική είνα μια φωνητική  παράδοση, έτσι και η φωνή θεωρείται το  βασικό η κύριο μέσο έκφρασης   της.

Μπορεί επίσης να αποδοθεί και με μουσικά όργανα τα οποία κατασκευάζονται με ενα  τρόπο όπου μπορούν να τη μιμηθούν, συνήθως ένχορδα η πνευστά.

Το Sitar είναι απο τα πιο γνωστά η διαδέδομενα μουσικά όργανα της βόρειας Ινδίας όπου αναφέρεται σε κείμενα απο τον 13 ο αιώνα περίπου.

Το Surbahar η όπως μεταφράζεται ‘ο ήχος της άνοιξης’ είναι παρόμοιο με το Sitar, μεγαλύτερο σε μέγεθος και με έντονο βαθυ και μπάσο ήχο.

Τα δυο παραπάνω όργανα κατάγονται απο ενα ιδιαίτερο πρόγονο τους τη Rudra Veena όπου σύμφωνα με την ιστορία η κατασκευή της είναι μια επινόηση του Θεού Shiva.

Λέγεται οτι όπως βρισκόταν στα δάση την έφτιαξε για εξερευνήσει τα διαστήματα μεταξύ του κάθε ήχου.

Ετσι πηρε ενα καλάμι απο μπαμπού για να κανει το κύριο μερος του μουσικού οργάνου.

Εμπνέοντας απο τα στήθη της συζύγου του Parvati έβαλε δυο μεγάλες κολοκύθες όπου ειναι τα ηχεια του, ενω απο τα βραχιόλια της έφτιαξε τα τάστα.

Επίσης πηρε μια τρίχα απο τα μαλλιά επτά Rishi (σοφών) και της έβαλε για χορδές.

Ενα ακόμα βασικό μουσικό όργανο όπου χρησιμοποιήται ειναι η Tanpura, δίνοντας το ‘ισο’ στα μελωδικά όργανα.

 

κειμενο 4κειμενο 4β