Πρακτική

Η πρακτική της Asthanga Vinyasa yoga έγινε γνωστή ανά τον κόσμο από τον Shri K. Pattabhi Jois (1915-2009). Είναι μια μέθοδος που δίνει την αίσθηση διαλογισμού εν κινήσει.  Αυτό γιατί η όποια  κίνηση συνδυάζεται με την αναπνοή, το βλέμμα δεν περιφέρεται είναι σταθερό (Drishti) και η αυτοσυγκέντρωση οξύνεται για να κρατήσει σημεία του κορμού κλειδωμένα  (Bandhas).

Σήμερα εξασκούνται 6 σειρές ασκήσεων: η 1η για τους αρχαρίους, η 2η μεσαίου επιπέδου, ενώ οι υπόλοιπες τέσσερις προχωρημένου επιπέδου. Όλες ξεκινάνε και τελειώνουν με τον ίδιο τρόπο, μόνο το μεσαίο και βασικό τους τμήμα διαφέρει καθώς σε κάθε σειρά η βαρύτητα δίνεται αλλού. Έτσι κάθε σειρά έχει συγκεκριμένο αποτέλεσμα επάνω μας. Η πρώτη φέρνει δύναμη, ευθυγραμμίζει το σώμα και ‘γειωνει’ το πνεύμα, είναι πολύ σημαντική μιας και θέτει τη βάση για της επόμενες σειρές. Η δεύτερη λειτουργεί λίγο διαφορετικά από την πρώτη, επιδρώντας βαθιά στο νευρικό σύστημα. Οι σειρές προχωρημένου επιπέδου εξισορροπούν δύναμη, ευλυγισία, αντοχή και ισορροπία με πιο εξεζητημένο τρόπο καθώς αποτελούνται από πιο απαιτητικές στάσεις, φέρνοντας τον εαυτό μας σε πιο ακραίες καταστάσεις ύπαρξης.

Ο μαθητής από τα πρώτα κιόλας μαθήματα μαθαίνει να συνδυάζει την κίνηση με την αναπνοή, να κρατά το βλέμμα και τα κλειδώματα. Στο μάθημα καθένας δουλεύει ανεξάρτητα από τους υπόλοιπους ασκούμενους και σύμφωνα με το επίπεδό του, δουλεύει δηλαδή τη σειρά στην όποια βρίσκεται με το δικό του ρυθμό και σύμφωνα με τις δικές του δυνατότητες, προσαρμόζοντας κάποιες στάσεις όποτε κρίνεται απαραίτητο. Η παρουσία του δάσκαλου είναι διακριτική. Αντίθετα με άλλα συστήματα, ο δάσκαλος της Ashtanga δεν καθοδηγεί το τμήμα καθολικά υπαγορεύοντας τη σειρά των στάσεων, αλλά κινείται ανάμεσα στους ασκούμενους κάνοντας προσωπικές διορθώσεις, υποδεικνύοντας κάποια παραλλαγή ή βοηθώντας κάποιον να μπει σε μια στάση βαθύτερα.  Τα μαθήματα τέτοιου τύπου, όπου δηλαδή ο κάθε μαθητής δουλεύει μοναχός του υπό την επίβλεψη του δασκάλου, ονομάζονται Myshore (πόλη στην οποία δίδαξε ο Pattabhi Jois). Ομαδικά μαθήματα γίνονται κατά καιρούς, σκοπό όμως έχουν να μας εμπνεύσουν και να μας δώσουν ρυθμό.

Στο σημείο αυτό να τονίσουμε πως δεν έχει σημασία σε ποια σειρά θα φτάσει κάποιος και αυτό γιατί η yoga είναι κάτι πιο σύνθετο από την απλή εκγύμναση του σώματος. Για παράδειγμα αν λέγαμε σε κάποιον που κάνει ενόργανη η κάποιον που χορεύει να κάνει τις στάσεις που περιλαμβάνει το σύστημα, το πιο πιθανό είναι να μας εντυπωσίαζε με την εκτέλεσή του, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάνει yoga. Στην πρακτική μας σημασία έχει η συμπεριφορά και η στάση που κρατάμε ανεξάρτητα από την επίδοση και το στάδιο στο οποίο βρισκόμαστε. Δουλεύοντας με πλήρη επίγνωση και στρέφοντας την προσοχή προς τα μέσα ενεργοποιούμε όλες τις πύλες των αισθήσεων: τα μάτια είναι πάντα εστιασμένα, τα αυτιά ακούν τον ήχο της αναπνοής, η μύτη αναπνέει, το στόμα παραμένει κλειστό και το μυαλό από τη μία είναι απασχολημένο με την εκτέλεση των στάσεων και από την άλλη παρατηρεί τις αισθήσεις που εμφανίζονται στο σώμα. Έτσι μέσω της πρακτικής  γυμνάζουμε το σώμα μας ώστε αυτό να αποκτήσει ευλυγισία, δύναμη, αντοχή και ισορροπία, ενώ παράλληλα μέσω της παρατήρησης ερχόμαστε πιο κοντά στον εαυτό μας και καλλιεργούμε αρμονία, αυτοπεποίθηση, υπευθυνότητα και προσαρμοστικότητα.

Κάποιος που θέλει να δοκιμάσει τη συγκεκριμένη μέθοδο δεν πρέπει να αποθαρρύνεται πιστεύοντας πως δεν είναι αρκετά ευλύγιστος, αρκετά νέος, αρκετά υγιείς ή ρωμαλέος. Όλα αυτά έρχονται σταδιακά μέσω της πρακτικής. Δεν υπάρχει κανένα προαπαιτούμενο. Αρκεί να αναπνέουμε, να παρατηρούμε και να προσαρμοζόμαστε στο τι κάθε φορά το σώμα μας μπορεί να κάνει. Η yoga είναι για όλους και όπως κάθε τι έτσι και σε αυτό το σύστημα για να φανούν αποτελέσματα χρειάζεται υπομονή, επιμονή και προσπάθεια. Η yoga λοιπόν είναι όντως για όλους πλην των τεμπέληδων.